Korte terugblik op de reis naar Azië

Geplaatst op 22-01-2026 in Verhalen.

Geschreven door een deelnemer aan de reis

Onze reis verliep niet helemaal vlekkeloos. Vrijwel alle leden zijn afwisselend ziek geweest voor, tijdens en/of na de reis. Toch deed dat niets af aan wat uiteindelijk een bijzonder mooie en waardevolle reis werd.

Het was heel bijzonder om samen op te trekken met lokale leiders die ons goed mee namen in wat er in hun gebied gebeurt. We hebben veel gesprekken gehad en hun verhalen maakten diepe indruk. Ook als team groeiden we naar elkaar toe. We mochten van woensdag tot en met vrijdag seminars geven over het gebruik van social media. We gingen ervan uit dat het niet drie keer dezelfde groep zou zijn, maar op de tweede dag bleken het wel grotendeels dezelfde deelnemers te zijn. Dat vroeg om improvisatie. We vroegen onze vertaler om uitgebreid te openen met gebed, zodat we wat ruimte kregen om snel een alternatief programma te bedenken. Gelukkig had één van ons een training over identiteit paraat die hij wel wat kon ombuigen over identiteit en social media. Twee anderen gingen ondertussen wat stellingen bedenken voor de interactie. Het was even stressvol, maar het werkte. Achteraf een bijzonder moment omdat we merkten dat het misschien wel ons beste seminar was. God was erbij, we waren volledig afhankelijk van Hem en zo kon Hij door ons heen werken!

Een ander deel van de week bezochten we een weeshuis. De verhalen van pastors en kinderen raakten ons diep. Er was zoveel muziek en aanbidding; het voelde alsof dat vanzelf ging. We mochten voor zowel leiders als kinderen bidden en gewoon bij hen zijn. Dat was echt een voorrecht. Ook konden we aan de kinderen Bijbelverhalen vertellen. De kinderen luisterden vol aandacht en je zag de vreugde in hun ogen!

Een teamlid vertelt: ‘Ik ging zonder concrete verwachtingen en alles was eigenlijk boven verwachting. We werden goed verzorgd en er was veel betrokkenheid. Zelfs toen ik me niet helemaal goed voelde, werd er meteen gevraagd of ik naar het ziekenhuis moest – zorg die uiteindelijk niet nodig was, maar wel veel zei.
Wat ik vooral geleerd heb, is dat je veel kunt plannen, maar dat leven in afhankelijkheid van God ruimte geeft om Zijn hand te zien in verhalen, ontmoetingen en onverwachte wendingen. Als team hebben we elkaar daarin ook echt mogen bemoedigen.
Ik kijk dankbaar terug en hoop in de toekomst opnieuw mee te mogen op een reis.’