Op reis naar Myanmar, voorjaar 2026 - Frontlinie
MENU
Nieuwsbrief & gebedsmail Bidden Geven

Op reis naar Myanmar, voorjaar 2026

Geschreven door een deelnemer

Afgelopen mei reisden we met een team van Frontlinie en vier deelnemers naar Myanmar. Voor Hans en Coraline was van tevoren duidelijk dat zij zich geroepen voelden om mee te gaan. Tegelijk leefden er ook vragen: wat zouden zij daar precies gaan doen, en waarom juist Myanmar; een land met een negatief reisadvies en midden in een burgeroorlog? 

De voorbereidingsperiode bleek al waardevol. In de maanden voorafgaand aan de reis groeide de betrokkenheid voor de mensen die we zouden ontmoeten. Hans en Coraline organiseerden acties om geld in te zamelen voor de conferenties en ervoeren steun van veel mensen die meeleefden en meebaden. 

Hans vertelt: 
“De vervolgde kerk heeft me echt geraakt! Ik voel een diepe verbondenheid en besef dat we één kerk zijn, geroepen om elkaar te steunen en bemoedigen. De liefde, dankbaarheid en broederschap van de kerk in Myanmar waren bijzonder om mee te maken. We hebben samen God de eer gegeven in gebed en aanbidding. De verhalen en getuigenissen van onze broeders en zusters waren soms confronterend, maar ook heel waardevol. Deze reis heeft in positieve zin een enorme impact gemaakt.” 

Tijdens de reis werd opnieuw zichtbaar hoe God voorziet. Toen een teamlid op het laatste moment niet kon meegaan, ontstond er ruimte voor anderen om op te staan. Zo nam Hans onverwacht een deel van het programma op zich tijdens de conferenties. Hij ervoer daarin duidelijk Gods leiding en mocht spreken en delen vanuit de Bijbel. 
In Myanmar verzorgden we drie conferenties voor pastors. We werden geraakt door de warmte en gastvrijheid waarmee we werden ontvangen. De openheid en het enthousiasme van onze broers en zussen ontroerden ons. 
Ook de getuigenissen die gedeeld werden, maakten diepe indruk. Petra, die met haar man deelnam, vertelde hoe verhalen van geloof en overgave zichtbaar werden in het dagelijks leven van de mensen daar. Verhalen van mensen die alles leerden loslaten om volledig op God te vertrouwen, en van God die werkt in situaties van strijd, ziekte en geestelijke duisternis. Het zijn indringende ervaringen die stil maken en aanzetten tot reflectie. 

Deze reis was in vele opzichten indrukwekkend. We mochten elkaar bemoedigen, samen God zoeken en Zijn leiding ervaren. Tegelijk heeft het onze eigen geloofsweg verdiept en ons opnieuw bewust gemaakt van de wereldwijde kerk waarvan wij deel uitmaken. 
Wat ons misschien nog wel het meest bijblijft, is de kracht van aanbidding. Ondanks moeilijke omstandigheden klinkt er in Myanmar een diepe lofprijzing. 

Samen vormen we één kerk. We geloven en belijden Jezus Christus, die hoop brengt en nieuw leven geeft. 

Gerelateerd